Jan Radziwilowicz
Urodził  się w 1911 roku w Skoczuniach  (Litwa).  W roku 1933 ukończył gimnazjum w Drohiczynie n. Bugiem, a w 1935 roku  Państwową Szkołę Techniczną w Warszawie. Dyplom inżyniera elektryka uzyskał na Politechnice Śląskiej w roku 1957.
Po wyzwoleniu pracował w Urzędach Telekomunikacji w Jarosławiu i Przemyślu. Organizował Rejon Usług Technicznych w Jaśle. W połowie roku 1952 został wicedyrektorem Dyrekcji Okręgowej Poczt i Telegrafów w Rzeszowie. Pracował tam do sierpnia 1958 roku, tj. do czasu kiedy został mianowany na zastępcę dyrektora Dyrekcji Okręgowej Poczty i Telekomunikacji w Lublinie, a od 1973 roku na pierwszego zastępcę w DOPiT. W DOPiT pracował do roku 1977, kiedy to przeszedł na emeryturę.
Członkiem SEP został od roku 1951. Po przejściu na emeryturę  bardzo aktywnie włączył się w działalność Oddziału. Pełnił funkcję przewodniczącego Oddziałowej Rady Nadzorczej Lubelskiego Ośrodka Rzeczoznawstwa SEP, był członkiem Oddziałowej Rady Nadzorczej ds. Komisji Egzaminacyjnych, członkiem wielu komisji przy Oddziale, członkiem zarządu Koła Seniorów. Prowadził kronikę Oddziału.

Odznaczony: Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotą  i Srebrną Odznaką Honorową SEP, Złotą i Srebrną Odznaką Honorową NOT, Medalem pamiątkowym im. prof. M. Pożaryskiego. Otrzymał godność Zasłużonego Seniora SEP.
Zmarł 23 sierpnia  1990 roku.
Zacytowano z opracowania Ryszarda Drozda – „70 lat z lubelską elektryką” – Lublin 2006.